Robin Imthorn – Levensvuur

Levenslessen onder vuur

Robin Imthorn, onderscheiden oorlogsveteraan en marinier, gebruikt zijn ervaringen uit Afghanistan en de extreme uitdagingen die hij heeft ondergaan om anderen te leren over veerkracht en persoonlijk leiderschap. Als vader, schrijver, spreker en adviseur bouwt hij bruggen naar herstel en begrip.

Tot zover de ronkende inleiding van de redacteur, we schakelen over naar de echte held: Robin. Hij legt allereerst uit waarom dit boek er is. Zijn doel is de lezer (ja, jij) niet op zijn of haar gemak te stellen, maar om de lezer lessen mee te geven. Die zijn geboren uit bloed, zweet en tranen, uit een harde realiteit die je ermee confronteert wie je werkelijk bent.

Mariniersbloed

Hij weet waar hij over praat, deze oud Afghanistan-marinier. Dat is hij niet zomaar geworden want hij had een droom: militair worden. Om dat op school te leren is onmogelijk, hij springt met beide voeten het onbekende in, hij wordt militair.

Zeer plastisch beschrijft hij de pijn, ontbering, het afzien, de eindeloze marsen met kilo’s bagage op je schouders, hardlopen, weinig slapen, putten graven en nog meer afzien:

“’Fuck!’ Daar is die pijnscheut weer. Normaal lopen lukt echt niet meer. Het voelt alsof ik op kussentjes loop, maar dan met punaises erin, alsof mijn hele voet één grote blaar is geworden. Een traan rolt over mijn wang. Voor en achter me zie ik kameraden, een langgerekt lint van jongemannen met wie ik nog even moet doorzwoegen. We begonnen netjes, maar inmiddels zijn we helemaal versleten door de mars en het moordende tempo.”

In Afghanistan

Dat is waar deze marinier warm van wordt: jezelf en je maten testen en proberen het zo lang mogelijk vol te houden. Met als doel jezelf zo weerbaar mogelijk te maken in oorlogssituaties. We krijgen voldoende van die situaties mee als lezer, zoals die keer in Afghanistan:

“14 december

Ik pers mijn gezicht zo dicht mogelijk tegen de qualamuur voor dekking, terwijl mijn helm en jukbeen bijna ruziemaken over wie het meeste ruimte mag innemen. Daarnet werd er geschoten vanuit deze quala. Nu, na het oversteken van een open vlakte, ben ik klaar om naar binnen te gaan. Iets verderop, bij de ingang, staat een Afghaanse militair: donkere ogen, pokdalig gezicht en zwart haar, met een groene stalen helm op zijn hoofd en een AK-47 in zijn hand. Vandaag trekken we samen op. Ik kijk hem aan. Tijd om in beweging te komen.”

Actie genoeg in een lekker weglezend verhaal. Gekruid met veel tips over omgaan met vijandelijke neigingen (ook gewoon op straat in Nederland toepasbaar), en aanvullende tips. Bijvoorbeeld wat je doet met blessures, hoe je conditie aankweekt, krachttraining kan doen en vechtsporten uitvoeren. Alles om je zelfverzekerder te maken in een onzekere wereld. Een overbodige luxe is dat in dit tijdsgewricht niet.