Massih Hutak – Voor Issa

De boksring is nooit ver weg  

Een lekker recht voor je raap boek is het, deze soort van autobiografie van Massih Hutak. Voor wie hem niet kent: hij is te vinden in Amsterdam-Noord. Daar woont hij, samen met zijn vader, verhuisd vanuit Turkije. Hutak is rapper, producer, theatermaker en schrijver, wat je noemt een multitalent. Voeg daar nog zijn fysieke bezigheden in de gym aan toe en we hebben een beeld.

Het verhaal begint bij een bokswedstrijd, dé bokswedstrijd. Massih staat in de ring, een boksring met tafels en stoelen eromheen. Hier gaat hij vandaag zijn eerste bokswedstrijd vechten. Twaalf weken heeft hij met bloed, zweet en tranen (ik proef wat Hazes-sentiment) getraind. Tot vandaag. Massih herhaalt zijn tantra: ‘Wat er ook gebeurt, je gaat niet neer.’

Snelle gedachtensprongen

Dit opwarmertje geeft de lezer een zetje om door te lezen. Daar is dit boek goed in: snelle, geladen, wervelende, kwaaie maar ook liefdevolle gedachten volgen elkaar snel op. Liefdevol gaat het verhaal daarna terug naar de oorsprong, toen Massih van zijn vader schaken leerde. Het schaakbord schept een levenswijsheid:

“Controleer het centrum.

Ontwikkel je stukken.

Verdedig je koning.

Ontwikkel meer stukken.

Val aan.”

Bluf en puberale prikkels

‘Voor Issa’ lezen is een continue stroom tekst doorploegen. Het zijn hak op de tak-gebeurtenissen die elkaar in hoog tempo opvolgen, verfraaid door alle avonturen die de hoofdpersoon in zijn jongere jaren meemaakt. Bij die drukte hoort een flinke hoeveelheid bluf; voldoende interesses én prikkels voor een opgroeiende puber.

Hutak houdt van actie, is ondernemend en houdt zijn vrienden hoog in het vaandel, bijvoorbeeld als er iets bij Mo gebeurt:

“Shiraz en Keisha

Mo zat een halfjaar vast nadat hij in verband was gebracht met een aantal gestolen scooters en een steekpartij. Ik zocht hem elke maand één of twee keer op, meestal met zijn toenmalige vriendin, van wie ik niet wist dat ze bestond totdat we hem op zijn verzoek een keer samen opzochten. Mij had hij gevraagd om de dynamieken tussen de boys in de buurt, vooral tussen Jilla en rest van de Familie, goed in de gaten te houden en aan hem te rapporteren. Aan zijn vriendin vroeg hij om hasj voor hem mee te nemen. Die haalde ze vers bij de shop, waarna ze het bij de bushalte met een zakmes in kleine stukjes sneed en er miniballetjes van rolde. De kleine hasjballetjes verstopte ze in plasticfolie verpakt onder haar tong, zodat ze ze aan Mo kon doorgeven als ze elkaar zoenden in de gevangenis…”

Seks

“Als een vrouw na een lezing, een optreden, een workshop of een interview belangstelling toonde, ging mijn jagersinstinct aan. Dat gebeurde op de automatische piloot. Versieren als sport. De spanning als strijd. De seks als trofee…”

Een interessant verhaal over een jonge Marokkaan die zich niet laat ondersneeuwen of onderdrukken. Hij bouwt voor zichzelf een prima wereld, die steeds groter/interessanter wordt. Dit openhartige boek draagt daar behoorlijk aan bij.