Marco Kunst – De Bron

Aan de Goden overgeleverd

In het begin was de aarde woest en leeg. Best een tikkeltje kaal, vonden de goden die de wereld gemaakt hadden. En weinig wezens ook. Dus liet oppergod Zeus zijn vriend Prometheus nieuwe schepsels maken. Ze moesten wel op de goden lijken, maar niet té, en veel macht kregen ze ook niet.

Zo gezegd zo gedaan. De mensen mochten eten van de bomen, leerden hoe je het land bewerkt… ‘Wacht effe,’ zei Zeus, ‘zo hebben ze wel genoeg. Vuur krijgen ze niet, daar kunnen ze te veel mee doen.’ Maar Prometheus was te nieuwsgierig: hij beklom de berg Olympus en stal het vuur uit de goddelijke smidse. Beetje dom: hij kreeg een zware straf. Maar het vuur was op aarde.

Met die vrije uitvoering van het ontstaan van aarde en Goden start Marco Kunst bekwaam dit fijne dikke boek. Als een razende worden wij lezers in een virtuele camper geduwd en hobbelen we mee de bergen in. Naar de hoogvlakte in het oosten van Turkije.

De moeder der Goden

Daar ontmoeten we eerst de Moeder der Goden, Gaia, want die blijkt hulp nodig te hebben. Veel hulp, want er gaat van alles mis in het Godenrijk. De kinderen krijgen een geschiedenislesje, maar ook een andere kijk op honderden koeien die uit een trog eten. De wereld kan zoveel beter, kunnen we daaruit concluderen.

En verder gaat het, naar de groene vrouw, de huilende vrouw, iemands hoofd afhakken met een bijl. We komen in schitterende kathedralen van bomen terecht, erg mooi getekend. Een Bambi-dipje in het verhaal: een offer moet gebracht worden – er moet een hert voor geschoten worden.

Marco Kunst levert een spannende queeste, met de mooie mythen en sagen in de wereld erbij, en al die kinderen die doen wat ze nooit hadden gedacht. En ze gaan door, tot aan ‘De plaats waar alles begint’.

Nieuwsgierig? Dat zou ik ook zijn

Het is een wervelend boek met een mysterieus tintje, soms hyperrealistisch, soms vreugdevol, soms pijnlijk, net het echte leven. De schrijver legt de meeslepende teksten nader uit, net als de beelden die hij kreeg bij het herverzinnen van deze queeste. Prachtig heldhaftig gaan de helden huns weegs, hulde.

Iets minder fijn is de extreem vrije beschrijving en invoering van Grote Figuren in de Mythologie. Je weet wel, Goden, Mythen, Romeinse verhalen, Prometheus enzovoort. Die namen worden soms lukraak tussen de avonturen geslingerd, zodat de lezer overweldigd dreigt te worden.

IJzersterk verhaal

Het verhaal is dan weer wel fijn voortstuwend. De tekeningen blijven van begin tot eind heerlijk: de magische hand van illustrator Djenné Fila brengt die fijne illustraties fraai tot leven. Neem het rustig tot je en verwonder je over de oude mythen, sagen en sprookjes.