Agustín |Fernández Mallo – Moeder Atoomhart

Terugkijkend op een overleden vader

De vader-zoon band is altijd een dankbaar onderwerp voor een boek, zeker als de vader verscheiden is. Toevallig is dit het tweede boek dat ik las op rij met dit onderwerp. De eerste was het kristalheldere relaas van Georgi Gospodinov over zijn gestorven vader de tuinman. Dat was een ode, een gevoelige, tedere terugblik op de man die hem grootbracht.

Een appeltje schillen

Dit boek heeft een dwarsdiagonale opstelling. ‘Moeder atoomhart’ is een terugblik op een vader, maar schilt tegelijkertijd nog wat appeltjes met de oude man. Geen halsmisdaden of eeuwige haat, maar omtrent de verhoudingen en omgang met elkaar als vader en zoon, die zoals dat loopt, soms soepel gaat en wrijving vertoont.

De vader van Mallo was een drukbezette man, merken we al snel, die niet stil kon zitten:

“In zijn laatste jaren, nadat we hem zover hadden weten te krijgen om met pensioen te gaan, wat hij tenslotte deed toen hij begin tachtig was, betekende internet voor hem een prettig tijdverdrijf. We wisten dat als het moment was aangebroken om met werken te stoppen, hij zijn nimmer aflatende professionele bezigheden zou inruilen voor een andere activiteit, voor elke andere, zolang die er maar voor zorgde dat hij niets merkte van het proces van persoonljke en sociale achteruitgang dat elk brein in de laatste levensfase ondergaat. We stimuleerden hem om het net op te gaan.”  

Vader had een brede interesse

Dat deed Mallo dan ook, en meer: “Op de eettafel – de tafel van zijn werkkamer was niet groot genoeg en hij koloniseerde gaandeweg andere platte vlakken van ons huis – was hij vaak in de weer met topografische kaarten …” En meer, want vader had een brede interesse. Als natuurkundige, maar ook in ‘gewone’ wereldse zaken.

Een reeks foto’s met onderschriften laat zien hoe veelzijdig en breed associërend het brein zijn vader werkte. Zo hield hij van popmuziek, onder andere Pink Floyd. Die herinnering komt boven als hij een foto ziet van een uit de kluiten gewassen koe: ‘Hier verenigen zich de goede kenmerken van de kruising tussen Angus en Hereford,’ waarna zijn gedachten switchen naar het album van Pink Floyd: ‘Atom Heart Mother’. Die verbinding liep weer door naar een stuk dat hij las over een zwangere vrouw die een pacemaker had gekregen die op atoomkracht liep. Zou dan ‘MOEDER ATOOMHART geen schitterende titel van dit boek zijn? Inderdaad, goeie keus. Zie de cover van het boek.

Maar even zo gemakkelijk schakelt Mallo naar een gevonden foto uit 1957:

“Foto’s boeien me, dat is altijd zo geweest, elke foto bevat … een ogenblik dat hoewel het niks zegt, het alles zegt.”

Zo is dat. Lees en geniet van dit erudiete monument van een zoon die zijn vader huldigt.