Emmanuel Bove – Een vrijgezel

Een eenzame binnenwereld

Dit ‘vrijgezel’ boek is mooi afgewerkt, met een prachtig matgroene omslagkleur, de titel en naam van de schrijver op het voorblad in jaren 60 belettering gekanteld, en twee mooie binnenflappen. Vraiment chic.

Die details komen op je af als je kennismaakt met hoofdpersoon Albert Guittard. Bove geeft ruimhartig informatie over hem:

“Albert Guittard was sinds de lunch ontevreden over zichzelf. Toch was hij met een goed humeur opgestaan. Moet hij tegen vijven niet een bezoek brengen aan meneer en mevrouw Penner? Maar er had zich een onaangename gebeurtenis voorgedaan die we kort in herinnering zullen brengen om beter licht te werpen op het karakter van deze vreemde man.”

Middagslaapje

Dan stoort het kamermeisje hem bij zijn middagslaapje met de mededeling dat een zekere meneer Bourrette in de salon was.

“’Bourrette? vroeg Guittard, die deze naam niks zei.

‘Dat klopt, meneer.’

‘Bourrette? Weet je zeker dat dat de naam is die je hebt gehoord?’

‘Bourrette, zeker meneer, Bourrette…’

‘Heeft deze meneer Bourrette je niet verteld wat hij wilde of namens wie hij kwam?’

‘Dat heb ik niet gevraagd meneer.’

‘Wel, vraag het hem dan! Ik heb geen enkele reden om hem hier thuis te ontvangen. Wat is het voor iemand?’

‘Het is een meneer van zekere leeftijd.’

‘Maar hoe ziet hij eruit?’

‘Dat weet ik niet meneer. Hij ziet er misschien uit als een heel gewone man. Hij heeft een aktetas onder zijn arm.

‘Wat doet het ertoe dat hij een aktetas onder zijn arm heeft? …’”

Zo hobbelt de conversatie moeizaam door.

Meneer Guittard blijkt niet de makkelijkste patron te zijn. En evenmin de meest sociale. Gedurende het verhaal gaat hij op bezoek bij kennissen, waarbij hij in een combi van verlegenheid en leuterpraat, probeert te socialiseren. Dat gaat hem slecht af wegens verlegenheid, verkeerde aannames, angst voor een ander (hoger) milieu van de gesprekspartner en zijn slecht verborgen minachting voor de gesprekspartner.

Extra eenzaamheid

Weer thuis beleven we dan extra zijn eenzaamheid, en de aanslag op zijn nervenstelsel als hij zich realiseert dat hij over een paar dagen een afspraak heeft. Met een vrouw. VROUW! Nerveus komt hij die afspraak na, maar het verloop van het gesprek is niet tevredenstellend. Voor hem. En waarschijnlijk ook niet voor haar.

Van al die tegenvallende ervaringen wordt hij niet vrolijker. Door teleurstelling geholpen, raakt hij steeds verder weg van de normale omgangsvormen. Een prachtige studie van sociale isolatie en mensenschuwheid in een zondoorstoofde omgeving.

Leest en huivert.