Emma Holten – Tekort

Emma Holten – Tekort .. hoe een feministische economie ons leven rijker kan maken

Vrouwelijke kracht

Goeie vraag. Hoe kán een feministische economie ons leven rijken maken? Emma Holten heeft daar een kristalheldere visie op. In dit boek ontvouwt ze die mening van bestaande verschillen tussen mannen- en vrouwenwerk.

Holten is een Deense mensenrechtenactiviste, schrijver, feministe, en ze is bekend geworden door haar project Consent waarin ze haar eigen ervaringen met digitaal seksueel geweld deelt. In dit boek ‘Tekort’ breekt ze een lans voor het beter verdelen van de werktijden die mannen en vrouwen maken. Met name geeft ze (soms rigoureuze) oplossingen voor wat er nu schort aan de verdeling van werktijd tussen de seksen.

Een wake-up call

Ze begint met haar eigen wake-up call in 2020. Ze las toen een artikel met de kop ‘Vrouwen zijn nog steeds een kostenpost voor de samenleving.’ Het artikel ging over de economie, met grofweg de teneur dat vrouwen een soort bloedzuigers van de samenleving zijn. Ook betalen ze minder belasting, gaan met zwangerschapsverlof, zijn vaker thuis en hebben over het algemeen slecht betaalde banen in de publieke sector. Bovendien baren ze kinderen die handenbinders zijn.

Vervolgens neemt ze de lezer mee de vrouwenwereld in met de kop ‘VRIJHEID VOOR WIE?’, een korte introductie van filosoof Hobbes en een citaat van Nina Simone: ‘I’ll tell you what freedom is to me. No fear.’

Ze laat zien hoe in de loop van die tijd een strategie ontstond “die we in dit boek steeds opnieuw zullen tegenkomen: om een mechanische samenleving te kunnen beschrijven haalde Hobbes alles weg wat niet bij zijn argumenten paste. Hij wilde bewijzen dat alle mensen in de basis gelijk zijn, maar dat lukte niet omdat de realiteit simpelweg anders is.”

De kloof tussen mannen en vrouwen 

Meer ideeën en uitspraken van filosofen voert Holten op om de kloof tussen werkende mannen en vrouwen te belichten, met terecht de uitslag dat er veel scheefgroei is. Haar betoog komt (op blz. 129) goed op stoom als ze de in 1972 ontstane Wages for Housework-beweging (WfH) beschrijft:

“Ze zeiden dat de huisvrouw ontzettend misbruikt werd. Er waren drie lagen in de samenleving die waarde aan haar onttrokken, zonder dat ze er ook maar een cent voor terugzag. Haar onbetaalde werk maakt het ten eerste mogelijk dat haar man geld verdiende, ten tweede dat zijn baas geld verdiende en ten derde was het de bron voor nieuwe arbeidskrachten voor de hele samenleving. Een quote van Sylvia Federici vat het samen: “dat de vrouw voor haar echtgenoot werkt  door ‘zijn ego op te lappen als het is beschadigd door het werk en de sociale relaties (…) die het kapitaal voor hem overheeft.’…”

Vrouwen, pakt uw plaats terug. Het eenzijdige werkveld kan verbeterd worden, vooral op emancipatoir gebied. Meer nuances vindt u in dit heldere boek dat hopelijk veel ogen opent.