Hanna Bervoets – Wat wij zagen

Too much information

Kayleigh heeft een baantje. Dat is hard nodig want er moet brood op de plank. Ze komt te werken bij de wat schimmige organisatie Hexa en gaat daar ‘content evalueren’. Niet voor Hexa zelf maar voor een veel bekendere organisatie: een wereldwijd online vriendennetwerk-platform dat we hier voor het gemak – net als Kayleigh zelf – naamloos laten.

Dat platform (we houden Kayleighs’ terminologie aan) begon ooit als een vriendenplatform van studenten die elkaar online volgden en nieuwtjes uitwisselden. Voor de oprichter ervan was het ook een verrassing dat dit platform als een gek van de grond kwam. In geen tijd werd de halve wereld lid en nog iets later de hele wereld. Berichten flitsen over en weer, quotes, links naar leuke sites, tips, trucs, clubjes, alles kreeg een plek. Ook foto’s en filmpjes. Alle soorten filmpjes? Nee, sommige filmpjesmakers hielden zich niet aan fatsoensregels of aan menselijke waardigheid. Zij maakten content die niet door de beugel kon.

Dat probleem vergrootte zichzelf synchroon aan de wereldwijde uitbreiding van het platform, en het schokgehalte van de filmpjes nam snel in intensiteit toe. Zichzelf mutilerende mensen, sadisme, kinderporno, handleidingen voor het plegen van een bom/aanslag, dierenmishandeling, beledigingen van minderheden, pedofilie, racisme, you name it. De foto’s en filmpjes werden een probleem. Protesten zwollen aan, wat doet dit met de onbedorven hersenen van onze jongeren, dat kan toch niet, deze zieke beelden? Het imagoprobleem werd pas echt rampzalig toen adverteerders dreigden af te haken. In paniek greep de baas in. Content evaluatoren: nu!

Maar volgens welke normen moest er geëvalueerd worden? Bervoets geeft droogweg schitterende voorbeelden van de absurdistische Hexa richtlijnen:

“Steeds weer was de vraag: mag dit op het platform blijven staan? En zo niet: waarom niet? Dat laatste was nog de lastigste kwestie. Een tekst als Alle moslims zijn terroristen mag niet van het platform, want moslims zijn een BC, een ‘beschermde categorie’, net als vrouwen, homo’s en, geloof het of niet: heteroseksuelen. Alle terroristen zijn moslims mag dan weer wel, want terroristen zijn geen BC en moslim is geen beledigende term, bovendien.”

Over slechte werkomstandigheden meldt ze ook een paar dingen: “Hadden we maar twee pauzes waarvan één van krap zeven minuten, die wegtikten in de rij voor de slechts twee beschikbare toiletten? Zeker weten. Werden we erop aangesproken wanneer we minder dan vijfhonderd tickets per dag afhandelden? Reken maar. Kregen we een serieuze waarschuwing zodra onze accuraatheidsscore onder de negentig procent uitkwam? Ja hoor.”

Met deze werkelijkheid schokt het behoorlijk om te lezen dat mentale begeleiding er niet was, op “de korte jongen in de blauwe tuinbroek” na, die af en toe vroeg of er misschien iemand was die wat kwijt wilde? De OnderwerpExperts beoordeelden alleen het werk van de beoordelaars op fouten, niet meer dan dat.  Enzovoort enzoverder, beeldschermvee waren ze, hele dagen turend naar leipe shit. Toch houdt Kayleigh haar baantje vol omdat ze niet anders kan. Ze heeft het geld nodig, en wordt bovendien verliefd op Sigrid, haar co-collega en partner in misère.

Heel geleidelijk laat Bervoets de impact van wat de moderators elke dag aan ongezonde beelden moeten verstouwen, invloed krijgen op hun psyche. Hun taalgebruik schuift op naar extremere termen die geïntegreerd worden in hun dagelijkse spraak, wat henzelf niet eens opvalt omdat ze toch nauwelijks buiten hun werkgroepje anderen ontmoeten.

Met dat extremere taalgebruik komen ook de meer rigide denkbeelden in hun hoofden op. Buitenissige theorieën liggen dan gebruiksklaar op de loer: complotdenken, argwaan tegen het ‘normale’ leven, wantrouwen tegen de overheid, protesteren met al dan niet gewelddadige handelingen, agressie tegen van alles. Eigenlijk wat we in ons ‘gewone’ leven sinds Coronat al regelmatig zien gebeuren. In die zin is dit boekenweekgeschenk bijzonder want voorspellend.

De lezer krijgt een steeds meer door paranoia geïnfecteerde wereld voorgespiegeld. Daarin is de norm: polarisatie in plaats van overleg en geweld in plaats van vreedzaam zoeken naar een oplossing. Een beangstigend beeld dat – nog beangstigender – niet ver van de realiteit anno 2021 afstaat. Hoe het in deze wereld met Kayleigh afloopt? Besteed wat geld in de fysieke noodlijdende boekhandel en krijg dit wonderschone geschenkje om dat uit te vinden.  

Sterren: ***

ISBN: 9789059655447

Uitgeverij: CPNB

Ook verschenen op De Leesclub van Alles 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *