Claudia de Breij – Amalia

Altijd aan staan

Liefhebbers, haters, koningsontkenners en fans, het is zover. ‘Amalia’ is uit, het interview dat Claudia de Breij hield met onze jongste prinses. Hoezo interview?

De inleiding tilt de sluier op: “‘Prinses Amalia wordt op 7 december van dit jaar achttien,’ legde de RVD-man aan de telefoon uit… ‘Zij heeft die eerste achttien jaar van haar leven redelijk buiten de publiciteit kunnen doorbrengen. Maar nu ze koningin kan worden, in theorie dan, hè, is het tijd haar aan Nederland voor te stellen.Toen haar vader achttien werd, is er een boek verschenen van Renate Rubinstein, om hem als het ware te introduceren bij het Nederlandse volk. Datzelfde gebeurde jaren eerder bij Beatrix, door Hella Haasse. Dus nu voel je de vraag wel aankomen, denk ik?”

Wij wel. En we snappen ook dat dit zo’n vraag is die je niet weigert. Snel volgt een kennismakingsgesprek met het onderwerp van het interview, inclusief de koning en de koningin, waarbij de ‘echtheid’ van de kroonprinses opvalt. De Breij stelt per ongeluk al meteen een iets te heftige vraag: of ze zich al heeft verzoend met het idee dat haar levensloop grotendeels vastligt?

Op haar veertiende heeft ze zich verzoend met het idee van haar toekomst, vertelt Amalia.

‘Heb je het toen al omarmd?’, vraagt de Breij door.

Ze heeft zich erbij neergelegd, zegt Amalia, nog niet omarmd. Er is nu een muur waar ze eerst overheen moet, en ‘pas achter die muur kan ik dan misschien iets omarmen.’

Een weloverwogen sprekend meisje dat de zwaarte van haar ‘opdracht’ al wel inziet, voelt de lezer. Maar ook een meisje dat haar leeftijd niet verloochent als ze bij een ander onderwerp eruit flapt: ‘Nou ja, fokkit.’ Best gewoon eigenlijk. Bij de vraag op wie ze lijkt, haar moeder of haar grootmoeder, kiest ze voor de laatste. Ze herkent het plichtsbesef, het perfectionisme. ‘Amalia staat altijd aan,’ zegt haar moeder daarover.

De dames blijken elkaar wel te liggen. In een reeks van ontmoetingen verkent de interviewster de gedachten, daden en dromen van de kroonprinses. Als bijvoorbeeld de waaromditboek-vraag komt, reageert Amalia: ‘Wat heb ik gepresteerd? Je bent geen Nelson Mandela, dat je apartheid de wereld uit hebt geholpen. Waarom nu al een boek?’

Ook emotionele momenten gaat Amalia niet uit de weg. Inés, de zus van Maxima, maakte in 2018 een eind aan haar leven. De familie moest zo snel mogelijk naar Argentinië. ‘Het was totale stress. Dus ik had me wel mooier aangekleed dan normaal, en helemaal opgemaakt. Zo kun je het soms verbergen als je ergens mee zit, als een laagje lak over iets wat gebroken is. Maar ja, je breekt alsnog. Ik kon alleen maar huilen. En dan kan geen mascara of jurkje je meer redden.’

Vriendschap – een heikel punt in een koninklijke positie – heeft een zware lading gekregen. In haar jeugd maakt ze een nare ervaring mee, die lang op haar blijft drukken. Inmiddels heeft ze zich ook daar overheen gezet.

Er komt meer langs, veel meer. Claudia de Breij stelt uitstekende vragen en Amalia is niet bang voluit te antwoorden. ‘Niet bang’ is een sleutelformulering van deze mooie, zelfbewuste, nuchtere jongedame. Hou dat vast, wens je haar toe.

Sterren: ****

ISBN: 9789493256637

Uitgeverij: Pluim

Ook verschenen op De Leesclub van Alles en Tiktok

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *