A.L. Snijders – Zeer kort

Erudiete parels

Voor wie A.L. Snijdes niet kent: zijn forte is het ZKV, het Zeer Korte Verhaal. In die niche excelleert hij met rake observaties, absurde onderwerpen, gekke figuranten en een ruime dosis zelfspot.

Zijn echte naam is Peter Müller (1937-2021), een naam lukraak uit het telefoonboek geplukt toen hij in de jaren tachtig een pseudoniem nodig had om zijn eerste columns te publiceren.

Als grondlegger van een geheel op zichzelf staand genre werd hij in beperkte kring wereldberoemd. Zijn columns zijn kort, zeer kort zelfs, maar in die begrensde ruimte schrijft Snijders fors van zich af. Veel onderwerpen lijken eerst alledaags, maar allengs lezend dringen ze bij de lezer binnen als kern van de zaak, een kern die vaak ergernis en/of verwondering van de schrijver oproept. Een vrolijk vileine tongue-in-cheek humor doordrenkt die ZKV’s, met een aantal wendingen in het verhaaltje die de onderliggende eruditie van de schrijver subtiel benadrukken, en veelal een laatste onverwachte afsluiter.

De ZKV’s zijn buitengewoon uiteenlopend en losstaand van elkaar, zowel in onderwerp als stijl, maar zijn altijd (bij mij althans) goed voor een glimlach. Een lukraak voorbeeld van één zo’n ZKV in deze bundel:

Tutoyeren

Een grote tafel in een Amsterdams café. Iemand vertelt een grap. Een meisje maakt kennis met een oudere heer.hij vraagt of ze een keertje samen zullen gaan eten. Ze stemt toe. Hij vraagt: ‘En zullen we elkaar dan ook tutoyeren?’

Ze vertelt haar moeder van de afspraak en vraagt wat tutoyeren betekent. Die antwoordt: ‘Ik weet het niet, maar ik zou in ieder geval schoon ondergoed aandoen.’ De tafel lacht, een leuke mop. Eén man lacht niet. Ik vraag hem later waarom niet. Hij zegt dat de moeder gelijk heeft, tutoyeren is een gepunt woord. Woorden zijn natuurlijk in de eerste plaats betekenisdragers, maar ze hebben ook een vorm, die onafhankelijk is van de betekenis. De eerste twee letters van tutoyeren hebben samen een scherpe, penetrerende vorm. Nou ja, dan zijn we er, penis, penetreren, de moeder gaf haar dochter een praktische raad, niets om te lachen. Ik ben onder de indruk en vraag hoe hij deze dingen weet. Het etymologische woordenboek, zegt hij. Thuis kijk ik het na, het is onzin, penis en penetreren hebben niets met elkaar te maken, etymologisch tenminste – hij had gewoon kunnen lachen.

Voila. Deze dundrukbundel (prachtwoord) met de beste ZKV’s is samengesteld en uitgeleid door Arjen Lubach. Uitgeverij van Oorschot drukte het kleinood. Het is een boek als een koektrommel: met mate consumeren, maar wel genieten van elke hap.

ISBN: 9789028252172

Uitgeverij Van Oorschot

Ook verschenen op Boekenkrant