Pieter Koolwijk & Linde Faas – Een rugzak vol

Een leerzame reis

De tekst op de omslag van dit boek kan makkelijk weggelaten worden. Illustraties galore: kristalheldere, springerige, warme kleuren-Linde Faas-tekening van een jochie met kiene oogjes, de rugzak waar alles om draait, de klanken, groeisels, nare opa’s en problemen die rondom het jochie exploderen. Dit is vuurwerk.

Het verhaal begint met een simpele dialoog:

“‘Hij is lelijk’

‘Jammer dan.’

‘Hij is te groot.’

‘Welnee.’’

‘Hij is echt al heel oud.’

‘Nog prima bruikbaar.’

‘En hij heeft te veel riempjes.’

‘Handig toch?’”

Het zijn Obi en papa, in gesprek over een rugzak. Die uit de titel ja.

Papa heeft hem gekocht in een kringloopwinkel. Want Obi is zijn eigen rugzak kwijtgeraakt en hij moet dit weekend naar mama toe. Met de trein. En zijn spullen om een weekend bij mama te blijven. Papa en mama zijn niet meer bij elkaar, wat Obi stom vindt, en best een beetje eng nu hij alleen met de trein moet. Maar ja, het is afgesproken. Dus gaat hij met die spuuglelijke rugzak op reis.

Avonturen volop

De avonturen beginnen meteen: Obi wil de rugzak ruilen bij de kringloop waar papa hem gekocht heeft. Maar de oude man in de kringloop heeft alleen nóg lelijkere rugzakken, of een te kleine, of een zakmes. Dat laatste vindt Obi een goed idee, hij koopt het mes voor vijf euro: “Straks moet ik tijdens de treinreis iets lossnijden. Een machinist vastgebonden op de grond ligt. Of veters die hopeloos in de knoop zitten. Dan baal ik dat ik geen zakmes heb.”

Gaandeweg komt Obi allerlei mensen tegen. Een opa met een oranje halve helm op zijn hoofd, die vraagt of hij verdwaald is. En vervolgens hem pootje haakt met zijn wandelstok, en zijn rugzak steelt. Hij pakt Obi’s bankpasje en papa’s telefoon-voor-noodgevallen en wil de pincode weten. Van de stress kan Obi gelukkig niet op de goede cijfers komen. Scheldend woelt de opa met zijn hand in de rugzak, maar dan wordt hij gebeten en loopt bloedend weg. Gebeten? WTF zit er in die rugzak?  

De rugzak doet steeds vreemder

Obi kan het alleen omschrijven als een heel klein dampje. Een minimistwolk met een geur. Een beetje vieze geur – babyscheetjesgeur. Maar nu even geen tijd om na te denken: hij staat bij de kaartjesautomaat en koopt zijn kaartje. Niet. Want geen saldo genoeg op zijn pas. Omdat hij dat zakmes kocht. Gloeks. Hoe komt hij nu bij mama?

Zijn reis neemt nog gekkere wendingen terwijl zijn rugzak ook al steeds vreemder doet. Waarom? In de kern van het boek lees je dat antwoord waarschijnlijk met net zoveel plezier als ik deed. Een fijn verhaal met genoeg onzin en toch ruimhartige serious shit om even bij stil te staan. Kudo’s voor Koolwijk.

https://pieterkoolwijk.nl/

—

Sterren: ****

ISBN: 9789047716365

Uitgeverij Lemniscaat