Caroline Darian – Ik zal hem nooit meer papa noemen

Gestoorder dan fantasie

U hebt het vast gelezen of gehoord. In Frankrijk werd Dominic Pelicot opgepakt omdat hij zijn vrouw jarenlang heeft gedrogeerd voordat hij haar liet misbruiken door meer dan tachtig verschillende mannen. Van alle sessies bewaarde Dominic beeldmateriaal op zijn computer.

Dat alles was al schokkend, maar toen de politie de dik twintigduizend digitale bestanden doorzocht, bleek niet alleen zijn vrouw Gisèle Pelicot slachtoffer te zijn. Ook kwamen beelden voorbij waarin de dochter van het echtpaar, Caroline, zich herkende. Ze wist niets van het misbruik, net zo min als haar moeder. Na de schok herpakte ze zich en startte een nieuw proces tegen Dominic. Daarnaast wil ze hem nooit meer zien en noemt hem dus nooit meer papa.

Alle publiciteit rondom dit verbijsterende verhaal trok een beerput open met ongekende stankoverlast. Uiteraard was Gisèle Pelicot slachtoffer. Maar het geeft ook de emoties weer die Caroline overvielen toen ze de foto’s zag waar zijzelf halfnaakt en gedrogeerd op te zien was.  

Haar frustratie over dat misbruik zet ze om in pure haat tegen Dominic Pelicot. En ze schrijft haar boek, dit boek. Ze wil Dominic shamen. En terecht, vullen wij normale mensen aan. Dat shamen gebeurt natuurlijk al sinds het Pelicot-schandaal de halve wereld overging. Frustrerend genoeg merkt Caroline dat er ook tegengeluiden zijn. ‘Waarom heb je zelf niets ertegen gedaan?’ bijvoorbeeld, of ‘Zo erg kan het niet zijn.’ Caroline bijt zich als een terriër vast in de niets aan de verbeelding overlatende bewijzen en vecht haar vader met kracht aan.

Ook laat ze zien hoe het schandaal haar psychologisch heeft verminkt. En hoe slecht het vertrouwen is geworden in andere, op het eerste gezicht normale mensen, zelfs in haar eigen man Paul:

“Paul komt naar me toe. Voor het eerst in mijn leven geef ik hem een klap. Ik ben bezig volslagen de kluts kwijt te raken. Mijn moeder zegt dat ik mezelf moet beheersen. Niets helpt. Na deze zenuwuitbarsting volgt een spastische aanval. Ik roep om hulp. Later zal Paul zeggen dat hij vreselijk geschrokken is van deze aanval van hysterie. Enkele minuten later komt de ambulance. Ik zie mijn buurvrouw bij haar deur staan. Ze zegt iets tegen me. Ik versta haar niet. Ik ben al heel ver weg.”

Caroline in haar nawoord: “Ik wil uitstijgen boven deze vreselijke vaderlijke erfenis, en deze modder transformeren in edele materie. De seksueel vermorzelde vrouwen en kinderen moeten geholpen worden… Het doel van mijn getuigenis is de aandacht te vestigen op de impact van chemische onderwerping in Frankrijk …. Als u regelmatig vergeetachtig bent, wees dan waakzaam. Aarzel niet om naar de dokter te gaan en een toxicologisch onderzoek te laten doen…”

—

ISBN: 9789049207069

Uitgeverij: Boekerij

Ook verschenen op Boekenkrant