Christian Laes – AESOPUS Op de slavenmarkt in de oudheid

Oeroude geschiedenis leesbaar verpakt

Toevallig liep ik een paar dagen geleden ‘De avonturen van Thijl Uylenspieghel’ tegen het lijf. In een kringloop, het is niet anders. Als boekenpersoon kon ik niet nalaten het boek open te slaan en een paar bladzijden te lezen. Het was de eerste keer dat ik dit boek ook echt las (ja, een gebrek in de opvoeding), en de taal verbaasde me. De tekst was vrolijk, jolijtig op een goede manier, en de manier waarop het verhaal zich ontwikkelde was perfect op de lezer gericht. Misschien vreemd maar ik had direct de associatie met de onverslijtbare Pietje Bell.

Die afdaling in het verleden (en in het verhaal) beleefde ik een krappe week later opnieuw, toen ik bladerde in het kloeke boek van Sterkck & De Vreese: ‘Aesopus – op de slavenmarkt in de oudheid.’ Ook dit niet bepaald kinderachtige verhaal (slavenmarkt, oudheid, verraad, dood, marteling, onthoofding enzovoort) bedient zich van lenige taal. De dingen worden zonder aarzelen bij de naam genoemd, en het lot van de slaven is niet het vrolijkste. Maar de taal zindert en wiebelt zijn staart alleen al door de lol van het vertellen.

En het goede nieuws: Aesopus is ook in onze tijd uitstekend te verteren. Het verhaal is een schelmenroman uit de eerste of tweede eeuw na Christus over het leven van een Griekse slaaf, antiheld en fabelschrijver. Christian Laes neemt de lezer bij de hand en leidt hem/haar met grote grondigheid door de (lange, 265 pagina’s op A4 formaat) tekst. Dat is doorbijten, inderdaad, maar je krijgt er een levensechte kijk op de wereld zo rond het begin van onze jaartelling voor terug. Een haast nog gewelddadiger wereld als we heden ten dage mogen aanschouwen. Stukje proeven?

“Aesopus en de toezichter”

Aesopus was dolblij. Hij nam zijn houweel en begin weer te graven. Toen kwam de opzichter van de velden naar de arbeiders. Met zijn stok sloeg hij een van Aseopus’ medeslaven. Aesopus kon zich niet inhouden en zei: ‘Man, waarom behandel jij iemand zo ruw? Hij heeft niets misdaan. Waarom sla je hem? Heb je geen medelijden? Zelf doe jij elk uur iets wat niet mag. Entoch word jij door niemand afgeranseld.’ Zenas zei tot zichzelf: ‘Wat is dit nu? Aesopus spreekt? Verdraaid toch. Hij spreekt nog maar pas en valt me al aan, omdat ik hem toespreek en bevelen gef. Als ik er niet in slaag deze kerel met een smoes te beschuldigen, bestaat het gevaar dat hij me van zijn domein laat ontslaan….”

Neemt, leest.

—

ISBN: 9789464713541

Sterck & De Vreese

Ook verschenen op Boekenkrant