Oktober 2008

Terug naar Home




27 oktober 2008
De negerzoen van Oom Tom 5-5






Hoe heeft het zo kunnen komen? Ik lig op gloeiend zand, overal om me heen is het heet, ondraaglijk heet. Ik zit in de oven. Een vierkant hok van ijzeren golfplaten waar de zon op staat te branden. Zo straffen ze mensen die niet luisteren.

Nadat ze 20 zweepslagen hebben gehad. Mijn rug voelt rauw. Ik kan alleen op mijn zij liggen, wanneer is dit voorbij?

Ik moet iets doen. Concentreren, terugdenken aan zeven minuten geleden. Toen was alles nog leuk, nog fijn. Denk aan Oom Tom, hoe hij voor me stond, met zijn grijze haar. Hij liet me iets proeven. Heerlijk zacht was dat, smeltend op mijn tong. Zoet, sterk, met een heerlijke smaak.

Het werkt. Mijn gedachten dwalen weg van deze hel. Ik ben weer terug in de tijd. Ik eet weer de negerzoen van Oom Tom.


Reageren?







22 oktober 2008
De .. van Oom Tom 4-5






De geknielde man doet zijn armen omhoog in een hulpeloos gebaar. Het maakt geen indruk op de opzichter. Een grimmige glimlach komt op zijn gezicht. 'Dus je wilt niet?' Hij haalt uit met de zweep.

Ik spring naar voren. 'Wacht!'

De opzichter blijft stil staan, draait dan langzaam zijn hoofd. Er beweegt niets behalve de katoenplanten die in de hete wind bewegen. Kille grijze ogen op me gericht. 'Pardon?' zegt hij.

'Ik neem zijn werk wel over,' zeg ik. 'U mag hem niet slaan.'

Zijn glimlach verdiept zich. 'O nee?' Hij brengt de zweep weer omhoog, maar ik hang al aan zijn arm. Hij probeert me af te schudden. Ik hou vast. 'Laat los, bitch!' zegt hij. Ik klem me aan zijn arm vast. Hij trekt een fluitje uit zijn borstzak en blaast erop.

Reageren?







17 oktober 2008
De .. van Oom .. 3-5





'Oy! Jij daar!'

Ik schrik, kijk om me heen. Heeft de opzichter het tegen mij? Hij schreeuwt weer: 'Oy, werken, luie bliksem! En snel!'

Hij kijkt langs me, naar een vermoeid uitziende man met wit haar. 55 jaar ongeveer, mager, dunne armen die uit een slobberig overhemd steken, ogen half dicht. De man zit op zijn knieŽn. Hij lijkt moeite te hebben met ademhalen.

De opzichter komt aanmarcheren. 'Ik zeg het niet nog een keer, ouwe! Kom overeind en ga plukken!' Hij slaat met zijn zweep in de lucht.

(iemand al een idee van de titel?)
Reageren?
1 reactie






12 oktober 2008
De .. .. Oom .. 2-5







Maar dat was vijf minuten geleden. Nu ben ik hier. Samen met 40, 50 zwarte mensen. Op misschien wel de heetste plek in het diepe zuiden van Amerika. Ik kijk om me heen. Wat gaan we doen?

Dit doen we: we binden grote, juten zakken op onze rug. We zetten onze hoed stevig op ons hoofd. We staan tussen de rijen katoenplanten. We bukken, plukken de witte dotjes katoen, gaan rechtop staan, laten de geplukte katoen in de jute zak vallen, en bukken weer. Dat ritme gaan we volgen. Tot vanavond de zon ondergaat.

Wat een leven. Ik ga plukken. De opzichter staat met een hand boven zijn ogen naar me te kijken. Werken moet ik, dus dat doe ik. Onbewust dwalen mijn gedachten af. Naar die sensatie van zonet.

Reageren?







9 oktober 2008
De .. .. .. .. 1-5






Het is broeierig heet. Warme wind streelt mijn gezicht als een fŲhn. De zon staat hoog in de onbewolkte hemel, op straat waagt zich niemand meer, iedereen kiest voor de schaduw. Ik niet.

We lopen op het veld. Het is een grote vlakte, onafzienbaar bijna, die loopt tot aan de horizon. In de trillende lucht staan de katoenplanten. Ze moeten wel haast dorst hebben. De grond is hier en daar zo droog dat ze gebarsten is.

Van dorst heb ik geen last. Mijn mond is vol speeksel. Ik moet slikken om niet te gaan kwijlen. Zeker als ik denk aan wat er vijf minuten geleden gebeurde.

Reageren?







5 oktober 2008
Computercrash


Voor iedereen bij wie de computer ook ontplofte:

- Een computer is een apparaat dat problemen oplost die er nooit waren geweest zonder computer -

Reageren?