November 2006

Terug naar Home


Acht jaar

27 november 2006
Dit is de sleutel van mijn huis. Aan de sleutelbos heeft hij een vaste plaats. Hij zit vlak achter de grote donkere, dat is de sleutel van de auto.

Acht jaar woon ik hier nu. Vanochtend moest ik de deur achter me op slot draaien. Slaperig, gehaast stond ik in het duister te tasten naar die b*%%dy huissleutel. Toen kwam ik erachter dat hij achter de autosleutel zit. Altijd al zat. Handig om te weten voor de winters van de volgende acht jaar.

Reageren?


22 november 2006

Nog een keer

Koert zit in de bus. Hij is blij dat hij binnen zit want buiten regent het hard. De regen waait schuin over de straat. Mensen duiken weg in hun kraag. Iemand rent naar zijn auto. Zijn eigen bus vertrekt; sissend sluiten de deuren.

Op zijn mobiel is het kwart voor acht. Over een kwartier ongeveer zal hij bij school zijn. Precies goed. Ho, de bus remt tussen twee bushokjes in. Iemand staat met één been op de stoep en de andere in een plas te zwaaien. Meestal rijdt de bus dan door. Nu niet. De vrouw achter het stuur remt en zegt schuin naar achteren, tegen hem: "Zo zielig in die regen."
"Dat is een goede daad," zegt Koert tegen haar. Ze lacht zachtjes.

Dankbaar schudt de man zich uit en gaat zitten. De bus rijdt door naar de stad. Het regent steeds harder. Koert doet slaperig zijn ogen even dicht. Tot hij bijna voorover valt. De bus remt. O, nu wel bij een bushokje, met een man erin. Die stapt in.

"Met die kaart mag ik u niet meenemen," zegt de vrouwelijke chauffeur.
"O. Ik heb geen andere." De man kijkt heel sip.
"Dit is voor de trein. Voor de bus hebt u een strippenkaart nodig."
"O. Die heb ik niet bij me." Hij kijkt nog sipper.
"Waar moet u heen?"
"Naar het ziekenhuis." Op zijn sipst zegt hij het.
"Ga maar zitten dan."
"O, dank u. Dank u wel!" Vrolijk neemt hij een stoeltje aan de andere kant.
"Twee goede daden," zegt Koert. De chauffeuse kijkt om, groenige ogen heeft ze. Ze knikt en geeft weer gas.

Nog twee haltes voor hij bij het Wilderscollege is. Koert duwt zijn zware rugzak een stukje opzij. Zal hij nog even in de boeken kijken? Nee, dat is toch te laat. Als hij voor deze overhoring wilde leren had hij het gisteravond moeten doen.

Zijn maag gaat kriebelen. Mevrouw Pytters is erg streng. Ze weet het meteen als iemand de leerstof niet kent. Het zal moeilijk worden om een voldoende te halen. Die hij wel nodig heeft om zijn cijfer op te halen. Anders komt er weer een onvoldoende op zijn eindrapport bij. Zijn vader zal daar niet blij mee zijn. Helemaal niet blij.

Koert zucht. Het stuurwiel glijdt door de handen van de chauffeuse als ze een bocht neemt. Ze stuurt soepel en snel. De bus stopt weer bij een halte, twee mensen stappen in. Er gebeurt niets. Koert slikt, zijn maag komt verder omhoog. Nog maar een halte is er over om een goede daad te doen. De derde goede daad. Als de chauffeuse er drie achter elkaar doet, zal hij een voldoende halen. Dat weet hij zeker. Hij staart naar haar slanke rug. Kom op. Eentje MOET lukken voor hij bij school is.

Reageren?


17 november 2006

Dode dieren II

Zouden de IJslanders hun quotum aan walvissen al aan de harpoen geregen hebben? De eerste hadden ze eind oktober al binnen.

De halve wereld protesteerde ertegen. De jagers zelf zeggen: 'Het is onze traditie, het is goed dat we ze weer mogen vangen.'

Walvisvangst traditie, my ass. Ja, toen jagers nog in houten bootjes hun harpoen met de hand gooiden en walvissen het enige voedsel en de wintervoorraad waren voor IJsland. Dat is vast al even geleden. Als we tradities om de zoveel tijd eens gingen controleren op barbaarsheid?

Reageren?
1 reactie


13 november 2006

Nog meer Volkskrant

Nee toch? Ik kwam al tijd te kort om gewoon de ochtend Volkskrant te lezen. Laat staan deze avondeditie.

Reageren?


10 november 2006

Tankval

Dinsdagmiddag in november. Herfstige bomen in het park, niet koud. Een paar wandelende mensen. En een tankval splijt opeens voor mijn voeten de grond open. Voor de jonge lezertjes: een tankval is een enorm brede en diepe gracht die in de 2e wereldoorlog gegraven werd om tanks tegen te houden. Zo’n soort breed en diep gat gaapt dus voor mijn voeten. Ik dacht dat ik in een park liep?

Ah. Een kleine graafmachine, een busje en twee mannen met rode hesjes staan verderop. Ze hebben het fietspad weggehaald. Het zag er niet slecht uit, dat fietspad, maar als zij denken dat er een nieuw moet komen zal het wel een goed plan zijn. Ze zijn voortvarend aan de slag. Alleen wat onhandig van die tankval.

Voor de oude mevrouw die eraan komt ook. Ze loopt moeilijk. Duwt een blauwe rollator voor zich uit – hebben ze die dingen echt niet in andere kleuren? Ze stopt bij de tankval. Geen rupsbanden om de wieltjes van de rollator. Geen 4 wheel drive. ‘Kan ik helpen?’ vraag ik.

Ze hangt half tegen me aan als ik haar door de diepe geul help. Doordringend parfum. Intussen praat ze over haar heup. Operatie. Pijn. Geen lolletje. En dan ook nog zo’n gat in de weg. Ik til ook haar rollator over de tankval. ‘Fijn dat er nog vriendelijke mensen op de wereld zijn,’ zegt ze.

Een paar uur later ben ik thuis, kus mijn vrouw, wil mijn jas ophangen. Mijn vrouw snift. ‘Je ruikt naar parfum. En wat is dat op je kraag, lange haren? Slet! Je bent vreemdgegaan! Eruit!!!!’ Voor ik het weet dreunt de voordeur achter me dicht. Ik sta op straat. Vanuit de slaapkamer dwarrelen mijn overhemden achter me aan. De rest volgt op korte termijn.

O jee. Wat ga ik doen? Een slaapplaats zoeken. Het Leger des Heils misschien. Als dat niet lukt ergens in een goedkoop hotelletje. Ik heb toch wel geld bij me? Ik grijp naar mijn binnenzak. Mijn portemonnee? Weg. Ze heeft hem gerold, de oude vrouw. Tjeez. Op de stoeprand overdenk ik de ellende. Ik ben in de val gelopen.

Reageren?


9 1/2 november 2006

Dode dieren I

Stichting Wakker Dier waarschuwt ons! hier
De Hema gebruikt voor haar rookworst vlees van onverdoofd gecastreerde biggetjes. Waar gaat het over? Een relatief kleine operatie bij een biggetje. Dat daarna alsnog in de rookworst verdwijnt.

Als Wakker Dier dan zonodig actie moet voeren, dan beter goed. Zoek een nieuwe (plantaardige?) manier om de rookworst naar piggies te laten smaken. Dan hoeven er helemaal geen onschuldige roze knorretjes meer geslacht te worden, gecastreerd of niet.

Reageren?


9 november 2006

Reďncarnatie

Er is iets mis gegaan bij mijn reďncarnatie. Waarom ben ik geen kat? Die van ons hebben een stressvrij leventje. Ik zie ze slapen en .. eh slapen. Op het moment dat ik dit aan het tikken ben ligt onze dikke rooie Gompie links van me op de bank. Op zijn rug. Pootjes omhoog. Snurkend als een ouwe vent.

Zijn halfzusje ligt op de andere bank. Opgekruld als een komma. Op het dikste punt van een dekentje, perfect het zachtste gedeelte van heel het huis. Ze snurkt ook, maar dat komt niet boven Gompies gezaag uit.

Onze roofdieren zijn maar twee keer per dag actief. Als ze eten krijgen. Zeer actief. Ze lopen met opzet in de weg, slaan hun nagels uit, als ze maar snel hun brokjes krijgen. Daarna slenteren ze weer naar een rustig plekje om te gaan rusten.

Gompie kijkt verstoord op. Oeps. Ik maak teveel herrie met tikken. Ik-doe-maar-even-rustig-aan. Anders komt hij niet aan zijn 23˝ uur slaap van vandaag. Geeuw. In een volgend leven kom ik terug als kat. Of toch maar een ander dier?

Reageren?