Maart 2007

Terug naar Home

28 maart 2007

Uitslag van de wedstrijd

En de winnaars zijn...


De winnaar is Jinke!
Zij wint een boek van mij. Zij had het origineelste idee in de caviawedstrijd, ze krijgt een gesigneerd exemplaar van 'Niets is wat het lijkt'. Jinke gefeliciteerd.

De 2e prijs is voor Vicky!
Zij wint een boek over cavia's. Het boek heet 'Cavia's, Kleindieren Handboek'. Vicky gefeliciteerd.

De 3e prijs is voor Lorenzo!
Hij wint een boek over cavia's. Het boek heet 'Cavia's. Alles over verzorging, voeding, gedrag, voortplanting, ziektes.' Lorenzo gefeliciteerd.

Dat was dan het verhaal van Willem. Ik hoop dat jullie het leuk vonden, ik vond het in elk geval steeds een verrassing waar het verhaal nu weer heen ging. We komen terug met een ander verhaal, ooit. Je ziet het vanzelf. Bedankt allemaal voor het meedoen!


Reageren?



22 maart 2007

De wedstrijd

Willem is jarig - Het Einde (9)



De man met de sjaal prikte met één mes zachtjes in mijn rug. 'Die kant op,' zei hij. Bij de vrieskist stopten we. 'Maak maar open,' zei hij.
Ik keek even om naar Willem. Die keek met grote oogjes naar me.

De koude lucht kwam weer uit de kist toen ik het deksel optilde. Nu duwde ik het omhoog tot het open bleef staan. 'En, en, en?' Willem kon zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen.
Ik tilde hem op. 'Wat is dat?'

'Dode mensen,' zei de man in het ezelspak. Hij knikte droevig. 'Ze lokken hier mensen naar binnen en geven ze dan iets te drinken. Zodra ze bewusteloos zijn, vriezen ze de mensen in. Ik had het ontdekt. Ik wou het aan de AIVD doorgeven. Te laat.'

'Inderdaad,' zei de man met de sjaal opgewekt. Hij kietelde met het andere mes onder mijn kin. 'U ziet er nog heel mals uit. Gaat u maar liggen in de vrieskist.'
'Wat gaat u doen met ingevroren mensen?' vroeg ik.
'Ontdooien als er iemand een biefstukje wil. Schiet eens op.'
'Maar wie eet er dan mensenvlees?'
'De dieren van onze boerderij natuurlijk. Konijntjes of varkens hebben we hier niet, maar wel tijgers, leeuwen en panters. Die lusten wel een hapje. Dit is een restaurant voor dieren, had u dat nog niet geraden? Dus, hop, hop!'

'Willem, help!' riep ik. Langzaam boog ik achterover omdat het mes steeds scherper prikte. 'Willem?'
Willem kon niks zeggen. De man had zijn sjaal om Willem gewikkeld en hield hem vast. Hij spartelde wild, maar kon niet loskomen. Er kwam geen geluid door de sjaal. De man gaf me een duwtje. Ik moest op de rand van de kist gaan zitten. Het werd koud aan mijn billen. Heel koud.

Zo eindigt dan het verhaal van Willems verjaardag. En, vinden jullie het een goed einde?
Volgende week maak ik de winnaars die de beste ideeën hadden, bekend.


Reageren?



15 maart 2007

De wedstrijd

Willem is jarig (8)



'Wie ben jij?' vroeg Willem.
Het hoofd van een man kwam te voorschijn. Bruine ogen had hij, zwart haar en een baardje. Het was een ezelpak waar hij in zat. Zijn gezicht stond niet erg blij.

'Wist je al wie ik was?' vroeg de man in het ezelpak aan de man met de sjaal.
Die knikte. 'Je bent van de AIVD. Een spion van de politie, zeg maar.'
De man in het ezelpak knikte verslagen. 'Ik deed nog zo m'n best om op een ezel te lijken. Maar goed, nu mijn dekmantel weg is, hoef ik me niet meer in te houden. Je bent gearresteerd!'
De man met de sjaal lachte zo hard dat de glazen op tafel rinkelden. 'Jij mij arresteren? Probeer dat maar eens.'

Hij greep razendsnel in zijn jasje en opeens had hij in twee handen een mes. Grote, zilveren, blinkende messen. Het leken mij vleesmessen.

'Help!' riep de man in het ezelspak. 'Ik heb geen pistool bij me. Zometeen gaat hij me slachten, net als al die andere mensen. Doe dan iets, jullie!'

'Ehm, al die andere mensen, wat bedoelt hij daarmee?' vroeg ik voorzichtig.
De man met de sjaal keek me met koude ogen aan. 'Wat denk je zelf?'
Willem trok aan mijn broekspijp. 'Ik geloof dat ik hier weg wil. Ga je mee?'
'Te laat,' zei de man met de sjaal. Hij liet zijn messen over elkaar glijden. Het was een akelig geluid.

Bedankt Mariëlle voor het idee van de cavia's die eigenlijk boerderijdieren waren. Maar ook dat was het niet. De ontknoping komt volgende week. Zin om die ontknoping te sturen? Reageer hieronder.


Reageren?



8 maart 2007

De wedstrijd

Willem is jarig (7)



We liepen een deur door. Waar kwamen we nu terecht? In de dierentuin misschien, met een olifant met de enorme slurf, de giraf met de lange nek, het nijlpaard met de enorme muil, de apen die heen en weer slingeren? Nee, het was een andere zaal. Hier stonden ook lange tafels maar die waren gedekt. Netjes met bordjes, vorken, messen en lepels.

'Wat doen we eigenlijk hier?' vroeg ik de ezel.
Die was geschrokken. De man met de sjaal was toch meegekomen en stond vlak achter de ezel. 'Zal ik dat eens vertellen?' zei hij glimlachend.
'Ja, dat wil ik graag weten!' riep Willem. Hij stond bij een plasje water dat daar op de grond lag. Ik trok hem terug. Stel je voor dat hij daarvoor zou drinken waardoor alles verandert! Het leek me beter even te luisteren naar de man met de sjaal.

De ezel schudde zijn hoofd tegen de man. Zijn oren flapperden vreemd slap. 'Bemoei je er niet mee!' riep hij.
'Toch wel,' zei de man. Hij trok zijn sjaal recht en zei tegen mij: 'U hebt het misschien al geraden toen u de gedekte tafel zag. Dit is een eethuis. We serveren hier allerlei lekkere hapjes.'
'Slablaadjes!' riep Willem. 'En o ja, o ja, ook worteltjes?'

'Niet precies,' zei de man. 'Maar misschien kan dit persoon er meer over vertellen.' Hij pakte de ezel bij zijn nek en maakte een snelle beweging.
Willem piepte. 'Wat doet hij nou?'
De man trok in één ruk het hoofd van de ezel af.
Ik boog achterover, ik wilde geen bloed op mijn jasje. Maar er kwam iets anders onder het hoofd van de ezel vandaan.

Bedankt VickY Creugers voor het idee van de cavia die uit een plas drinkt. Bedankt Thierry Nolf voor je idee van de avonturen, en bedankt Lorenzo Dejaegere voor het idee van de cavia die in de zoo terecht komt. Wil je ook iets zeggen? Reageer hieronder.


Reageren?



1 maart 2007

De wedstrijd

Willem is jarig (6)



Een witte, ijskoude damp wolkte uit de kist omhoog. Mijn bril besloeg. Toch zag ik nog net iets in de kist liggen. Was dat… waren dat … toch geen dode cavia's?

Ik deed mijn bril af. Nu zag ik minder scherp dan met bril, maar weer scherper dan met een beslagen bril. Ik kneep mijn ogen samen. Nee, het waren geen cavia's in de kist. Het was groter, veel groter.

Beng! Een zware poot bonkte op het deksel en sloeg de kist hard dicht. Ik schrok achteruit. "Wat?"
De ezel leunde met zijn poot op het deksel. "Sorry, ik struikelde," zei hij.
Willem keek hem ongelovig aan. "Dat meen je niet. Ik zag dat je het met opzet deed!" Willems staartje stond te trillen, dat deed hij altijd als hij boos werd.

Hier moet ik even uitleggen hoe het zit. Cavia's hebben geen staartjes natuurlijk. Daarom was Willem ook zo verrast toen hij na zijn derde jaar toch een staartje uit zijn broekje zag steken (hij droeg toen nog een broekje). Hij vroeg het aan zijn vader en moeder. Ze wisten het niet. Willem dacht dat het kwam door het flossen. Hij floste altijd netjes zijn knaagtanden. Met een touwtje. Per ongeluk slikte hij weleens zo'n touwtje door omdat het zo lekker naar pepermunt smaakte. Zou het dan niet kunnen dat een heleboel van die touwtjes samen, gedraaid, een staartje konden maken? Dat aan zijn kont bleef zitten? Zo was het vast gekomen. Maar als iemand een beter idee had, wilde Willem dat best horen.

De ezel intussen trok zijn lip weer op. Hij had heel grote, niet erg witte tanden. Hij siste zacht: "Meekomen jullie. Voor die vent met de sjaal zijn messen pakt."
"Zei hij messen?", vroeg ik nog. Maar Willem was al achter de ezel aan gelopen. Ik liep mee.


Bedankt Jinke voor het idee van de bevroren cavia's die in de vrieskist liggen. Dat leek er een beetje op, maar was het nog net niet. Ik denk dat er iets anders in de kist zit... En jullie? Reageer hieronder.


Reageren?