Februari 2008

Terug naar Home






28 februari 2008
Probleem van de gele sokken?




'Irritante sokken! Straks kan de la weer niet dicht!' De diepe stem klonk boos. De hand kwam naar beneden en schudde de sokken ruw uit elkaar.

De in elkaar gedraaide, niet meer zo gele sokken konden niets doen. Ze schummelden, fremmelden en hommelden uit elkaar. Ze vielen terug in het laatje, plat. Te duizelig om iets te zeggen.

De diepe stem zei: 'Ik had toch gele sokken? Van die knalgele, waar zijn ze?.' De hand rommelde bozig door het laatje.

De linkersok wilde piepen: 'Hier zijn we.' Net op tijd bedacht hij dat hij niet meer geel was.

De rechtersok zweeg een beetje beteuterd. Nu opeens had de hand gele sokken nodig?

De hand ging weer omhoog. Het laatje werd ongeduldig dichtgeschoven. 'Grmbl,' gromde de diepe stem, 'heb ik een nieuw pak met een geel streepje gekocht. Daar zouden die sokken mooi bij passen. Maar nee hoor. Ze zijn kwijt. Moet ik weer nieuwe kopen.'

En de hand en de stem verdwenen.

De voorheen gele sokken lagen naast elkaar. Ze zeiden niets. Het werd stil in het laatje.


Reageren?







26 februari 2008
Geen knalgele sokken


'Hoor je het?'

De rechtersok schrok wakker. 'Wat, wat?'

'St. De hand, hij komt eraan.'

Zo was het. Fsssst, het laatje schoof open. De sokken knipperden tegen het licht. De hand zweefde boven het laatje, de schaduw viel over hen heen.

'Wat krijgen we nou?' De diepe stem klonk niet vrolijk. 'Waar zijn die sokken gebleven?'

'Hier! Hier!!' De linkersok piepte zo hard hij kon, maar dat konden alleen sokken horen. De diepe stem niet. De hand ook niet. Die begon door het laatje te rommelen. 'Ik zie ze niet.'

De rechtersok hielp piepen: 'Jawel, hallo! We liggen hier!!'

Het hielp niet. De hand tastte in het duister.

'We moeten wat doen!' De linkersok trok aan het elastiek van de rechter. 'Help me, dan maken we weer een drolletje om hoger te komen. Dan kan hij ons niet missen. Snel, draaien!'

Snel, snel draaiden ze zichzelf omhoog. Nog een paar centimeter, dan zouden ze de hand raken.


Reageren?







24 februari 2008
geeel Knal le kossken


'Ik ben misselijk.'

'Ik ook,' zei de linkersok, 'waar zijn we?'

'In de la, geloof ik.' De rechtersok voelde duizelig om zich heen. Ja, beha's, onderbroekjes, kleine handdoekjes en slipjes. Dit was hun la. Wat was er gebeurd?

'Had jij het ook zo heet in de wasmachine?' vroeg de linkersok.

O ja! De witte was. Ze waren in de wasmand gesprongen, meegelift met de kookwas. Dat was de enige manier om een andere kleur te krijgen. Samen met de handdoeken waren ze gewassen. Het was heet geweest in de wasmachine, bijna te heet. Maar ze hadden het overleefd. En ze waren niet geel meer, ze waren verbleekt tot wit. Doodgewoon wit.

De rechtersok voelde aan zijn hiel. Oei, die was gerafeld. Zo heet wassen is niet goed voor sokken, maar het was wel gelukt.

De rechtersok was blij. Witte sokken pasten beter bij kleding dan knalgele sokken. Nu kon de hand ze niet meer overslaan.


Reageren?







20 februari 2008
Knalgele probleemsokken









'Hoezo?' vroeg de linkersok, 'we zijn hartstikke knalgeel.'

De rechter sok gniffelde. 'Nog wel. Maar ik heb gehoord dat er een manier is om van kleur te veranderen.'

'Vertel!'

'We moeten …' een zacht gelispel klonk tussen de sokken. De witte onderbroeken, hemden en t-shirts die ook in de la lagen, luisterden wat ze konden. Maar de sokken lispelden te zacht.

Toen begon het wachten. Op de hand met de mand.


Reageren?







18 februari 2008
Gele sokken in de problemen



Ja, ja, jA, JA, JA!! Daar kwam de hand.

De la schoof open, de hand zweefde, stopte boven de gele sokken. Jajaja, hij pakte ze op!!!

Wild schudde de hand de sokken uit elkaar. "Hoe kan dat nou," mompelde een zware stem. De sokken werden duizelig, zo wild werden ze geschuddeld. Toen vouwde de hand ze weer keurig in elkaar. En legde ze terug. En pakte een paar rode sokken. Tsjjjjjiipf, de la schoof weer dicht.

'Potdorie,' zei de linker sok.

De rechter sok zei behoedzaam: 'Wat ging er mis? Hij had ons al gepakt.'

De linker sok snoof nijdig. 'Ja, en toen legde hij ons terug, weet je nog, en toen pakte hij de rode sokken!'

'Tsk, rood.'

De linker sok zuchtte. 'Rood wel. Het moet dus de kleur zijn. Wat kunnen we daaraan doen?'

'O, de kleur?' zei de rechter sok blij, 'daar weet ik wel wat op.'

Reageren?







14 februari 2008
Het gele sokken probleem


'Ik weet,' zei de linker sok, 'wat we moeten doen aan onze presentatie.'

'Oh?', zei de rechter sok. Hij sliep nog een beetje.

De linker sok gaf hem een por. 'Luister nou! We vallen niet op. Dus moeten we anders liggen.'

'Hoe dan?' schrok zijn buurman.

'We liggen te laag. De hand ziet ons niet. We moeten hoger liggen, we moeten een torentje maken. Kom eens,' en de linker sok trok aan de rechter. Ze draaiden om elkaar heen tot ze een torentje waren. Als een ijsje (of drol, als je dat liever hebt). Hun hoofden stootten tegen de binnenkant van de ladekast.

'Auw,' zei de rechtersok.

'Precies goed,' zei de linker. Ze staken nu zo hoog boven de andere sokken uit dat de hand ze niet meer kón missen. Verwachtingsvol gluurde hij door het kiertje bovenin het laatje. Wanneer kwam de hand nou?

Reageren?







11 februari 2008
De problemen van de gele sokken


De la was voor de miljoenste keer opengegaan. De hand had gezweefd en had groene sokken gepakt (met stippeltjes, nou ja!), en had niet eens even aan hen gevoeld. Opeens had de linker gele sok daar zó genoeg van. In het donker - want de ladekast was weer dicht - zei hij: 'Verdorie.'

Zijn andere helft, de rechtersok, was het ermee eens. 'Verdorie.'

Ze dachten na. De linkersok zei: 'We liggen voorin de la. Daardoor kan het niet komen dat ze ons nooit pakken.'

'Nee,' zei de rechtersok, 'daardoor komt het niet. Maar waardoor wel?'

De linkersok knikte met zijn verstevigde kopje. 'Ik denk dat het komt door onze presentatie. Die is niet goed.'

De rechtersok keek bewonderend naar hem. 'Dat zou best kunnen. We moeten iets doet met onze prestatie.'

'Présentatie,' zei de linkersok. De rest van de ochtend was hij stil. Hij dacht diep na.

Reageren?







8 februari 2008
Het probleem van de gele sokken


Elke ochtend lagen ze in de la te wachten. De twee gele sokken. Niet tot de ladenkast open ging. Dat wisten ze wel; hij ging altijd open, om ongeveer zeven uur 's ochtends. Dan zweefde er een hand boven de la. Een zoekende hand.

De gele sokken lagen tegen elkaar aan. Als een stelletje. Niet opgerold in een knotje, zoals ordinaire sokken. Ook niet verkeerd om - de bovenkant van de ene sok bij de onderkant van de andere - o nee! De gele sokken waren welopgevoed. Ze lagen netjes gevouwen, precies op de hiel, lepeltje-lepeltje tegen elkaar aan. En ze wachtten.

Tot de hand die boven de la zweefde, hen zou pakken. Maar dat gebeurde niet. Nooit. Verdorie.

Reageren?







4 februari 2008
Hoe Dingen Verdwijnen (1)



Sleutels. Iedereen heeft wel ergens een sleutel van. Dat is niet vreemd. Wel vreemd is hoe makkelijk zo'n sleutel verdwijnt. Zo heb hem nog in je zak en zo is hij spoorloos.

Hoe komt dat?

Eigenlijk is het geheim. Eigenlijk mag ik het niet vertellen. Maar vooruit. Uit betrouwbare bron is bekend dat het hier gaat om Trollen. De zogenaamde Sleuteltrollen. In elk huis, in elke school, in elk clubgebouw, bij elke vereniging woont er wel eentje. Op zolder. Of onder de tuinstoelen. Je ziet ze niet omdat ze in de donkere hoekjes schuilen. Maar je merkt gauw genoeg dat ze er zijn. Als je je sleutels ergens neerlegt.

De Sleuteltrol trekt dat niet. Hij (of zij, maar dat is weer een apart verhaal) kan geen weerstand bieden aan het glinsteren van het metaal. Of aan het gerinkel van sleutels. Of aan de geur die aan sleutels kleeft. Hoe dan ook, leg je sleutel neer en hij is binnen 2 minuten weg. De Sleuteltrol heeft hem.

Hoe vind je de sleutels terug? Makkelijk. De Sleuteltrol heeft namelijk een heel slecht geheugen. Hij legt de sleutel ergens neer en vergeet daarna waar. Het beste is om gewoon half-toevallig door je huis, of door je school, of waar je je sleutel kwijt bent geraakt, te slenteren. Kijk een beetje links. Kijk een beetje rechts. En opeens zie je wat glinsteren. Of je hoort wat tinkelen. Daar liggen ze! Op dat kastje? Hé, op de rand van mijn bed? Nou ja, hoe kan dat nou? Je had ze toch heel ergens anders neergelegd?

Niet over nadenken. Snel pakken en in je zak stoppen. En voortaan niet zomaar ergens neerleggen. Want overal loeren de trollen.

Reageren?







2 februari 2008
Wintersport

De komende vier weken ga ik niet op wintersport.

Dat dat duidelijk is.

Reageren?