December 2007


Terug naar Home




29 december 2007
Het geluid van de tandenborstel


We staan bij de bushalte, twee jongetjes van ongeveer 5 en 6, hun moeder en ik. Het oudste jongetje zegt tegen me: 'Mijn auto doet het niet.'
'Niet?' Ik kijk naar de plastic zak waarin een grote speelgoedauto zit.
'De wielen gaan alleen vooruit, we gaan hem ruilen' licht hij toe.
'Lijkt me een goed idee,' zeg ik.
Hij herinnert zich iets. 'Van de kerstman hebben we een elektrische tandenborstel gehad.'
'Aha. Doet die het wel?'
'Ja hoor,' zegt hij. 'En hij doet ook piep-piep-piep.'
'Piep-piep-piep?'
'Ja, als je klaar bent met poetsen.'
'Dat is handig.'
Hij verduidelijkt: 'Voor als je klaar bent langs je tanden.'
De jongste zegt nu ook wat: 'Of langs je billen.' Giebelend wacht hij mijn reactie af.
De oudste komt iets dichterbij me staan. Zachtjes zegt hij: 'Mijn broertje zegt soms zulke rare dingen.'

Reageren?







27 december 2007
Kerstverhaal in drie delen 3-3






Vandaag, lieve lezertjes, is het 27 december 2007.
Voor sommige mensen dat een werkdag (aaah). Voor anderen is een vrije dag (jaaa). Voor weer anderen de begindag van een tripje naar het buitenland (aaarr). Er zijn zelfs mensen ziekjes op deze dag (ohhhhh). Maar op deze plek noemen we hem gewoon 3e kerstdag.

Daarom nu het laatste stukje kersverhaal: Bijna Kerst deel 3

Reageren?







26 december 2007
Kerstverhaal in drie delen 2-3








En zo is het tweede kerstdag geworden. Tijd voor Bijna Kerst deel 2


Reageren?

1 reactie






25 december 2007
Kerstverhaal in drie delen 1-3


Jawel, het is weer Kerst. Daar horen mooie verhalen bij. Stichtelijke verhalen. Moralistische verhalen. Of sentimentele verhalen.

Dat is dit verhaal allemaal niet. Het is wel in drie delen. Voor elke kerstdag één, ja, ook voor 3e kerstdag.

Hier Bijna Kerst deel 1

Fijne dagen!

Reageren?

1 reactie






22 december 2007
Durf je dat?

Stel, je was de eerste mens op aarde. Je woonde in een gat in de rots. Daar had je droog gras in gelegd, en wat stenen in een rondje zodat je een vuurtje kon maken. Want het werd steeds kouder.
Als je maar wist waarom.
Elke dag werd je wakker en stond de zon iets lager. Zo warm dat je in het water van de grote plas kon poedelen, was het allang niet meer. Je moest zelfs een berenvel om je heen slaan om warm te blijven.
Op een dag merk je dat het water dan de grote plas hard is. Hard? Ja, de vogels die er anders in zwemmen, lopen nu op het water. Voorzichtig voel je eraan. Koud! En zo hard als steen.
Hoe lang zou het duren voor jij zou proberen op het water te lopen? En hoever zou je gaan? Tot het midden van die grote plas? Je hebt geen idee waarom dat water zo hard is. En dus ook niet of je onverwacht erdoor zakt - ik zou wel eens willen weten wie dat zou durven.

Reageren?

1 reactie





19 december 2007
Ganzenpas


Er liepen vier ganzen op een rijtje. In de ganzenpas. Rustig gakkend liepen ze achter elkaar aan, zoals ganzen dat doen.

Ze liepen over een grasveldje met rijp erop. Daarachter lag een vijver met ijs erop. Te dun nog voor de ijsmeter maar wel heftig sfeervol. In de vijver zwommen andere ganzen. Ook rustig gakkend.
De vier ganzen liepen langs.
Ik keek nog eens. De derde was geen gans. Het waren drie ganzen en één eend.
Een mannetjeseend liep tussen de ganzen. Mooi blauw met grijs was hij, met zijn nek trots omhoog. Hij liep kaarsrecht, deed dezelfde pasjes als de ganzen. Hij maakte ook bijna hetzelfde geluid als de ganzen: 'gwok gwok gwok'. Waarachtig, hij leek wel een gans.
Maar hij was een eend.

Reageren?

1 reactie






17 december 2007
De MP3-speler paradox




'Hallo?'
Ik zat in de tram. Het was vroeg, donker, koud - mijn geest liep minstens drie uur achter op mijn lichaam.
'Hallo, meneer?'
Er drong iets tot me door. Iemand praatte tegen me. Een meisje. Ze zat naast me. 'Ja?'
'Hebt u er last van?'
'Eh…'
'De muziek. Hebt u er last van?'
'O, muziek. Nee, ik hoor het niet, ik heb er geen last van.' Nu pas zag ik dat ze oortjes in had.
'Goed.' Ze draaide zich weer in haar eigen wereld.
Grappig dat ze vroeg of ik last had van de muziek. Terwijl haar muziek te zacht stond om te horen. De meeste MP3-liefhebbers waarvan je de muziek al op te grote afstand hoort, vragen dat juist niet.

Reageren?







14 december 2007
Geen opwarmende aarde



Een duurzame wereld wil iedereen. Maar hoe? Laten we beginnen met energie besparen. Mijn (voorlopige) tips voor gratis energie:

1. Gebruik alle energie die nu verspild wordt bij winkels en openbare gebouwen met een heteluchtgordijn. Je weet wel, waar je onder een douche van gloeiend hete lucht doorloopt en dat de warmte voor de helft naar buiten verdwijnt.

2. Gebruik de verknoeide energie van nodeloos lopende motoren. Luisteren jullie, taxichauffeurs? Buschauffeurs die koffiedrinken? Vrachtwagenchauffeurs die bezig zijn te lossen? Nog een keer, taxichauffeurs? Ruitenkrabbende forenzen? Moeders op kinderen wachtend bij school? Afrekenende pizzakoeriers?

3. De kat en de besmeerde boterham. Dit is de mooiste die ik hoorde, daarom mag hij in dit rijtje niet ontbreken.
We weten allemaal dat een boterham die valt, altijd met de besmeerde kant naar onderen valt. We weten ook dat een kat die valt, altijd op zijn poten terechtkomt. Dus we binden een besmeerde boterham (besmeerde kant bovenop) op de rug van een kat. Dan laten we dat pakketje vallen. Geen van beiden wil verkeerd om op de grond vallen dus het pakketje gaat draaien. En draaien. En blijft draaien. Een paar duizend van die pakketjes in een kamer en de energie van dat draaien aftappen. Klaar.

Later meer en misschien zelfs bruikbare tips.

Reageren?







12 december 2007
In de trein (4) Nonformatie

Je staat op het perron en wacht op de trein. Het tocht. Het duurt lang. Het is koud. Tot zover niets nieuws.
Maar je bent op alles voorbereid. Je bent namelijk naast het bord gaan staan waarop staat welke trein binnen komt. En hoe laat die komt.
Om de 2 seconden werp je een blik naar boven. Staat het er nog? Ja. Perron 6a, stoptrein naar Houten, vertrekt op 16 uur 21.
Even kijken of de trein er al is. Nee. Kraag opzetten. Een blik naar boven. Staat het er nog? Ja.
16:19 is het. Je wilt net nog een keer naar boven kijken, gewoon voor de zekerheid, niet dat je het niet vertrouwt, maar meer uit gewoonte, dat je liever het zekere voor het onzekere neemt, aan de veilige kant blijft, even sjekken.
Ja, het staat er nog steeds.
Dan galmt door de speakers: 'Dames en heren. De stoptrein naar Houten …' Dreigende stilte.
'…komt over enkele ogenblikken binnen op perron 6a en zal vertrekken op 16 uur 21.'
Huh? Dat is gewoon de dienstregeling.
Ach natuurlijk. Je laat de adem die je inhield met een lange blaas ontsnappen. Het is nonformatie. Er zal wel iemand over nagedacht hebben. Misschien.

Reageren?







10 december 2007
Kraszegels 2007








Zo moet het ongeveer gegaan zijn op de vergadering.
Chef Post: 'We moeten iets doen met de kerstzegels dit jaar.'
Hoofd Aansturing Post: 'Doen we al. Een kunstenaar maakt ze. Thema sneeuw. Kerstiger kan niet.'
Chef Post: 'Janee, iets aparts. Ik denk stimuleren, papieren post in de picture, ik zeg spelelement, fun, ik voel happy, incentive, plus interactief.'
Hoofd Aansturing Post: 'Ah. We vragen het Marketing.'
Account Marketeer Fuzzy Mail: ' Interactief? Fun? Wat dachten jullie van kraszegels!'
'Kraszegels?'
En daarom kunnen we dit jaar met onze lieve kerstkaartjes Prijzen Winnuh!

Reageren?







5 december 2007
Nerfsuk (9)


'Nerfsuk maken,' zei hij, alsof dat duidelijk was.
'Hoe?' vroeg ik maarr.
Hij bracht me ondergronds, naar de bierketel. Die dus geen bierketel was.
Een volle bladblazer reed ernaast, het mannetje kieperde hem om in de ketel. Duizenden blaadjes vielen erin. Het deksel van de ketel ging dicht, er siste iets. IJzerman wees naar boven, naar doorzichtige leidingen: 'Nerfsuk.'
Door de leidingen borrelde vloeistof. Bruinig spul. Dus dat haalden ze uit de bladeren. 'Waar gaat die Nerfsuk heen?' wilde ik weten.
'In de voeten,' zei IJzerman, 'voeten van de bomen. Voor nieuwe Keerkring.'
De wortels, zag ik. Kleine buisjes staken uit de leidingen in de wortels van de bomen. Zo zat het: ze pompten het sap terug in de bomen. Zodat ze volgend jaar weer blaadjes kregen.
Eindelijk weet ik waar bladblazers goed voor zijn.

Reageren?

1 reactie






4 december 2007
Bladzuig (8)


Mannetjes waren het. Ontieglijk veel mannetjes.
Ze kwamen als losgeslagen stieren uit het gat denderen. Recht op mij af. O nee, ze pakten de bladblazers.
IJzerman stond in het midden van de open plek. Hij schreeuwde: 'Jij, jij, jij, jij, jij boven. Jij, jij, jij, jij, jij onderen, en jij, jij, jij, jij, jij naar rechts! Jij, jij, jij, jij en jij naar links! Klaar? Nu!'
Ze kwamen meteen in actie. De motoren van de blazers werden aangezet en als reusachtige stofzuigers maakten ze sporen in de gevallen bladeren. Ze zogen alles op wat ze tegen kwamen.
IJzerman stond tevreden te kijken. Ik liep naar hem toe. 'Wat doen jullie met al die bladeren?'

Reageren?







3 december 2007
Bladzuiger (7)


'Bladblaas ook suk?' zei IJzerman ongelovig.
'Ik laat zien,' zei ik. We klommen terug, liepen naar de bladblazers en ik pakte de ene die hij op de grond had gesmeten. Even kijken. Ja, een knopje. Daarop stond blazen/zuigen. Ik klikte naar zuigen. Startte het ding. Richtte weer op de berg bladeren.
Als een stofzuiger slikte de bladblazer de blaadjes in. Floppflopflfjlflolfolofliop, zo ongeveer klonk het.
IJzerman sprong weer, maar nu van blijdschap. 'Ja, is goed! Moeten gaan werken. Ik roep anderen!'
Hij dook in het gat achter de boom. Anderen roepen?
Toen hoorde ik, nee, voelde ik de aarde rommelen. Een tsunami? Superman? Een aardbeving?

Reageren?







2 december 2007
Bladwat? (7)

IJzerman trok me terug. 'Niet kijk! Is voor nerven. Is nerfsuk.'
Ah, dit was dus het beroemde nerfsuk. Ik had geen clou dus ik vroeg: 'Wat doet u daar dan mee?'
'Maken met nerfsukkie. In laagzon bewaren tot hoogzon komt. Dan terugdoen in de nerven. Snappie?'
Hij keek er erg blij bij. Ik zei: 'Als ik het goed begrijpt maakt u nerfsuk. Met de bladblazers?' 'Niet, is niet goed! Bladblaas blowie, niet sukkie. Kan geen nerfsuk maken. Moet praten met Oude.'
'Is het probleem dat de bladblazer blaast?' probeerde ik.
'Ja, blowie. Niet goed!' Hij wipte onrustig op en neer.
'Hij zou moeten zuigen?'
'Ja, sukkie!'
'Maar een bladblazer kan toch meestal ook zuigen?'
Hij keek me met open mond aan.

Reageren?







1 december 2007
Bladbla (6)

Gelukkig viel ik niet diep. Net toen ik begon te schrikken, landde ik in iets zachts. Plof! Het voelde nattig en zanderig aan. Ik voelde: het waren bladeren. Natuurlijk.
Boven me zag ik het lichte vierkant van de deur in de boom. En iets zwarts dat snel dichterbij kwam. Bof! IJzerman viel naast me.
Hij veegde de blaadjes van zijn pofbroek en zei: 'Kijken, hier!'
Ik ging hem achterna. We liepen in een gang die steeds breder werd.
Hij wees omhoog. Ik keek. Een vreemd soort licht kwam uit het plafond. Dat leek van klei gemaakt. Met allerlei dikke, gedraaide, bultige eh dingen erdoorheen. Het duurde een tijdje voor ik besefte wat het waren. Wortels. We bekeken het bos aan de onderkant.
IJzerman was doorgelopen en stond op me te wachten. Hij stond naast een hele grote ketel. Van die ketels die ze bij bierbrouwen gebruiken.
Ik keek over het randje. Bier zou er wel niet in zitten.

Reageren?