Nico Voskamp - Kinderboekenschrijver

Kinderboekenschrijver


	Home		Mijn boeken		Over schrijven		Mijn mening		Links		Contact

Welkom op mijn website

Beste bezoekers, kom binnen! Klik rustig rond. Neem er een glaasje appelsap bij. Neem ook gerust informatie die je kunt gebruiken voor een spreekbeurt of een boekbespreking. Voorbeelden vind je bij Mijn boeken.

Als je wilt reageren of wat weten wilt, stuur een mail. Ik hoor ook graag wat er allemaal verbeterd kan worden aan de site.

Hieronder probeer ik regelmatig iets te schrijven.

6 maart 2010

CO2-partijdig

In mijn wijk staat een nieuw elektronisch bordje. Het laat zien hoe snel je auto gaat als je aan komt rijden.

Ongeveer 150 meter daarvoor ligt een bobbel op de weg. Daaroverheen rijden kan met 25 km per uur. Sneller kan, maar dan valt de versnellingsbak onder je auto vandaan.

Goed, dat is uitgebreid getest, na de hobbel rijden we 25.

Dan plankgas. Meer gas. Nog meer gas!

Daar is het nieuwe bordje. Ja, in gele cijfers staat het er: 40, 41. Snel loopt het op: 42, 43, 44, 45…

Meer gas!!!

46, 49! Vroemmmm, je bent er voorbij.

Grmblknone! Zo haal ik de 100 nooit. Morgen probeer ik het weer. Alleen moet ik de laatste tijd wel vaak tanken.

Reageren?

23 februari 2010

Is het erg dat reclame liegt?

Bij de meeste reclames zie je zo dat ze liegen. Als een superslanke en fitte mevrouw vijf chocoladesnacks opeet, weet je dat ze niet elke dag een hele zak van die caloriebommen naar binnen werkt. Anders zou ze er niet zo uitzien. Maar is het erg dat de fabrikant ons laat denken dat zijn product gezond is?

Daarover wilde ik het vandaag hebben.

Toen kwam ik deze prijsvraag tegen. Met een leuke vraag:

Is het geoorloofd ons voordeel te doen met de onkunde van anderen? Zo ja, in welke gevallen en in welke mate?

Da's handig. Als je antwoord geeft op de tweede vraag, heb je ook de eerste. Nou is de tweede vraag iets breder. Misschien valt daar ook onder: moet je iemand die met een gebroken been in een steegje ligt, helpen? Of pas nadat hij al het geld in zijn portemonnee heeft gegeven?

Of iets heel anders.

Ik ben benieuwd. Leef je uit.

Reageren?

12 februari 2010

Scheve schoenen

Tot mijn grote schrik zag ik dat de hakken van mijn schoenen afgesleten zijn. Nou en, zul je zeggen, big deal. Nou, nou, nou, toevallig wel.

Mijn hakken slijten namelijk scheef af. De rechterschoen iets schever dan de linkerschoen. Dat betekent maar één ding.

Ik loop hele grote rondjes! Dat merk je in het dagelijkse leven niet, maar omdat ik met mijn rechtervoet elke stap iets meer naar rechts maak met de afgesleten hak, loop ik niet recht vooruit maar heel langzaam naar rechts. Mijn leven loopt in een cirkel, potverdorie. Wanneer zou ik in Nieuw Zeeland aankomen?

Reageren?

5 februari 2010

Quiz antwoord; Billy van IKEA dus

Onze reactizeur heeft de halve krat Grolsch gewonnen: het was de Billy inderdaad. Het meest simpele bouwpakket van IKEA, en het populairst. O jee, er komt een scène op.

Een gemiddelde dag in een gemiddeld gezin, man en vrouw. De vrouw: 'Ga je mee winkelen bij IKEA?'

'Hebben we wat nodig dan?' In gedachten gaat hij alle Joerebreu's, Boinnks en Zuts langs die ze al in huis hebben.

'Wat is dat nou voor rare vraag? We gaan gewoon vier km door die paden wandelen dan komen we misschien wel wat leuks tegen.'

'NEEEE!' denkt hij. Want hij weet ZEKER dat ze iets leuks tegenkomen in die gangpaden. Er ligt ALTIJD iets leuks daar. Leuk gedesignde kurkentrekkers of in een fijn kleurtje gespoten tafeltjes. Overbodig natuurlijk maar wel echte hebbedingetjes.

Maar een excuus kan hij ook zo snel niet verzinnen. 'Goed liefje,' zegt hij en start de Ford Mondeo.

Iets meer dan twee uur later verlaat diezelfde auto met de uitlaat over het asfalt schurend de parkeergarage van de blauwe gigant. Volgeladen met leuke dingetjes. De man staart hologig voor zich uit. Zometeen, thuis, moet hij die spullen in mekaar zetten met verkeerd gereedschap. Met een bouwtekening waar hij niets van snapt.

En het ergste: pas als hij zo'n kast driekwart in elkaar heeft, valt er een plankje uit de doos dat al helemaal in het begin onder de bodem van de kast geschroefd had moeten worden. Toen het nog kon. Nu kan het ook, alleen moet hij eerst even de kast weer demonteren.

Hij zucht. Over een kwartier zijn ze thuis. Dan neemt hij een biertje, daar is hij hard aan toe.

Reageren?
1 reactie

25 januari 2010

Quizvraag: IKEA maakte er 41 miljoen van…

…en zo'n bouwpakket hebben wij vorig weekend in elkaar gezet. Zonder schroefjes, planken of spijkers over te houden. En geen afgeklemde vingers of splinters in vreemde lichaamsdelen. Welk meubel hebben wij gemaakt?

Of het echt de 41 miljoenste was stond trouwens niet op de doos. Wel zat er de bekende IKEA-bouwtekening bij, waarmee ook onhandige mensen meubels kunnen maken. Zodat hij nu ook echt staat.

Het meest briljant aan dit ding? Het kleine inkepinkje (ja, raar woord) onderaan de achterkant. Zo zet je hem tegen de muur OVER de plinten heen in plaats van scheef TEGEN de plinten aan. Geniaal.

Spieken kan hier

Reageren?
1 reactie

16 januari 2010

Noëlla en de verdwenen konijnen - 8 (slot)

'FLPLPLPLPLPLPLFLLLPPPPP!!!'

Mooi, de Man en de Vrouw keken om. Flöppie, midden in de kamer, maakte het geluid nog een keer, met zijn oren zwieberen en met zijn pootje heel snel langs zijn konijnenbekje: 'FLLLPLPLPLFLLLPPPPP!!!'

'Wat drommel!' riep de Man en hij sprong op. De Vrouw ook, en samen renden ze op Flöppie af, hun armen uitgestoken om hem te grijpen. Die rende de deur door, naar de stal. De bonkende voetstappen van de twee Mensen volgden hem. Hij rende niet te hard, zodat ze het konden bijhouden.

In de stal wachtte Flypie bij de melktank. In de tank zat ongeveer 3000 liter melk, hij was halfvol, en Flypie zat bij het deksel. Zijn oren gingen omhoog - daar kwam Flöppie de trap opstormen, de twee Mensen achter hem aan.

Dender, dender, dender, Flöppie rende over het deksel heen, en daar kwamen de mensen. NU!!

Flypie trok het deksel open. 'Hee!' riep de Man, die voorop liep, voor hij de tank in denderde. 'Ho!' riep de Vrouw, die nog net kon remmen en op de rand van de tank stilstond. 'Yahooo!' riep Flappie en hij sprong tegen de rug van de Vrouw. Ze wankelde en viel voorover de tank in, achter haar man aan. Flypie luisterde even hoe mooi het plonsde en deed toen snel het deksel weer dicht.

Noëlla stond beneden. Met haar grote, vochtige konijnenogen keek ze naar de halfdoorzichtige tank. Daar zwommen twee Mensen.

'Kan die?' vroeg Flippie. Hij had een grote stapel stro en gesprokkelde houtjes onder de melktank gelegd om aan te steken. Dat was Noëlla's idee geweest. Als de Mensen hen wilden braden in een pannetje, dan zou zij ze koken in een grote pot. Dat was wel zo eerlijk.

Maar nu twijfelde ze.

Zou ze het vuurtje aansteken?

Ze draaide zich om. 'We gaan,' zei ze, 'ik hou niet van warme melk.'

De konijntjes liepen achter elkaar aan naar buiten, de rest van hun vrije leven tegemoet.

Reageren?

7 januari 2010

Noëlla en de verdwenen konijnen - 7

Ja, alle broertjes hobbelden achter haar aan.

Ze liep recht naar het Huis. Toen ze vlakbij waren, zei ze: 'We lopen eerst langs de kersenbomen, dan langs de perenbomen en bij de avocadobomen gaan naar naar binnen. Dat is de achterkant van het huis.'

De konijntjes wiebelden met hun staartjes. Noëlla was slim!

Met trillende oren van spanning, maar ook om te luisteren, ging Noëlla als eerste door de achterdeur naar binnen. Ze hoorde gerinkel en getinkel. Toen ze ook een harde boer hoorde, wist ze het: de Man en de Vrouw zaten te eten. 'Dit gaan we doen,' fluisterde ze, en alle konijnenhoofdjes luisterden mee.

Daarna gingen Flappie en Flypie naar de stal.

Floppie, Fluppie en Fleppie gingen naar de grote schuur.

Flöppie en Flippie liepen met Noëlla mee. Op fluwelen voetjes slopen ze het huis in.

Reageren?

2 januari 2010

Noëlla en de verdwenen konijnen - 6

Zwaar hijgend zaten de konijntjes stil onder een struik. Ze waren ongelofelijk hard naar de bosrand gerend, achter Noëlla aan. Weg van de Man en de Vrouw.

Spits, spits, spits. Alle oorpuntjes wezen omhoog. Nee, niemand volgde hen.

'Snap jij waarom ze ons hadden gevangen?'

Noëlla schudde haar hoofdje. 'Nee Fluppie.'

'Duh!' Dat was Flöppie. 'Ze wilden ons opeten. Braden op een vuurtje.'

Oh! Schrik. Neee! Wat? Dat kan niet? Echt waar? Hè? Huu! Aaah.

Noëlla hoorde die reacties en opeens voelde ze iets van binnen. Alsof er een vuurtje brandde in haar buikje, net onder haar hartje. Grr.. 'We gaan naar Het Huis!' zei ze beslist.

Ongelovig trilden de snorharen van haar zeven broertjes. 'Waarom?' vroeg Fleppie.

Noëlla ging op haar achterpootjes staan. 'Ze wilden ons opeten, braden op een vuurtje! Dat is toch niet normaal? We gaan kijken waarom.'

'Dat hoeft niet hoor,' zei Flappie zachtjes.

'Wie mee wil, kan nu meekomen,' zei Noëlla.

Parmantig stapte ze onder de struik vandaan en liep tussen de bomen door. Haar oren richtte ze onopvallend naar achteren. Kwamen ze mee?

Reageren?
1 reactie

Archief